"Waarbij de fotograaf, of in dit geval liever de fotografische auteur, de wondere wereld van de grenzeloze semiosis paart aan Derrida's supplementslogica: termen als 'binnen' en 'buiten' blijken niet langer in een hiërarchische verhouding tot elkaar te staan als in een verhouding die impliceert dat het supplement ('buiten') altijd later komt dan de bij zichzelf aanwezige oorsprong ('binnen'), maar Passanten, dat over voorbijgangers in straten gaat, is binnen nu buiten en buiten is binnen. In de tekst huist het beeld. In het beeld raast de tekst. Om dat te onderstrepen stelt Theo Niekus zich in het voorwoord van Passanten ('een meisje, lange benen in een panty met zwarte bollen - follow the dots - 'k zeg wel ja, maar 't is niet veel - ', etc.) nadrukkelijk boven de fetisjistische fixatie op het medium als boodschap, de fotografische transparantie en de cultus van de referent. Een richtinggevende stap in de foto-tekstproblematiek en die van de contextualisering van het medium."

Wim de Jong - Volkskrant 20/02/1997